şu tutku, şehvet, heyecan yokmu ?

Malum önümüz yaz, bir anlamda düğün mevsimi. Bu çiftlerin çoğu bir ilkbahar ayında boşanacak bile olsalar şimdilik etrafa ‘mutluyuz, evleniyoruz’ sersemliği ile bakıyorlar. Arkadaşlarımın çoğu evli, kalan azınlık ise bu yaz biraz daha azalacak. Bu surumda üzerimizdeki baskıda artıyor tabi. ‘Bırak artık bu hovardalığı, yaşayacağını yaşadın, artık düzenli bir yaşamın olmalı’ Neyin düzeni sorarım size? Akşam ece giriş saati düzenlenecek, arkadaş listesi düzenlenecek, her şey hesabı verilebilir hale getirilip düzenlenecek, en kötüsü de cinsel arzularınız her gece aynı adam ya da aynı kadınla yaşanmak ve sıkıcılaşmak üzere düzenlenecek.
Sanırım en kötüsü de bu. Kimsenin ahlaki değerlerine karışmıyorum, kimse de benimkine, kibarca söyleyeyim, pislik atmasın. Şimdi efendim şöyle bir durum var: Birini seversiniz, ilişki iyi, hoş, canlı heyecanlı bir şekilde ilerlerken bir süre sonra çatırdamaya başlar. Nedeni de aradaki cinselliğin tükenip bitmiş olması değil midir? Sevişmenin sıkıcı hale geldiği bir adam ya da kadınla hala ilişkisinde mutlu olan ve eski heyecanını hisseden biri var mı? Hayallerinizin kadını veya adamı sıkıcı olmaya başladıktan sonra baş rol oyuncunuz artık başka biri olmaz mı?Ya da unutamadığınız aşkınız ya hiç sevişmediğiniz veya sevişmeye doyamadığınız kişi değil mi? Geride bırakılan ise, bir şekilde fiziksel çekim sağlayamadığınız ya da yılların gece bekçisi olmadı mı? Bu durumda, evlilik pek hoş bir şey olmasa gerek. Ya da düzelteyim, bana hiç çekici gelmiyor. Yıllar boyu her gece aynı adamla ne yaşanabilir ki? Bedenini, dokunuşunu, kapasitesini ezberlediğim birisi artık eskisi kadar heyecan vermeyecek ve sıradan birisi olacak.
Zaten ben bu ‘eş’ kelimesine de takığım. Ne demek bu? ‘Benden bir tane daha’ Niye ki? Ben benim, o da o. Niçin eş olalım? Her şeyimiz aynı olacaksa nasıl bir iletişimimiz olabilir?
İşin tek güzel yanı, her gece yatağı ısıtacak birinin olacağıdır. Biraz da gönül alırsanız seks garanti. Kur yapmak,Akşamı değişik planlamak, beğenilmeye çalışmak gibi yorucu şeylere gerek olmadan birkaç güzel sözle partnerinizi istekli bir duruma getirebilirsiniz. Tutku ve heyecan miktarı giderek azalan şeyler yaşayabilirsiniz. Ama zaten evlilikte aranan da odur değil mi, evde huzur, heyecan ise kapının dışında. O yüzden arada onu bulmak için kapının dışında da bir ilişki ağı örülür.
Şimdi bütün bunlara ne gerek var? Yani mesela ben neden evleneyim ki. Bugün bir kız arkadaşım beni ziyarete geldi ‘geçmiş olsun’ demek için. Sevgilisi ile evlilik kararı aldıklarını, yazın düğün kervanına onların da katılacağını, ‘güzel bir rüyanın ortasında olduğum için hizmet dışıyım’ edasıyla söyledi. Demek ki, bir süre sonra teselli etmem gereken bir arkadaşım daha olacak.Yalnız, başıma gelecekleri biliyorum. Bu arkadaşım benim de kendisi gibi mutlu! olmam için, beni kocasının arkadaşlarıyla tanıştıracak. Aslında güzel de bir şey bu. Tanışmaktan bir arar gelmez. Yeni deneyimler kazanılır.
Bir gün şu tutku, şehvet, heyecan illetlerinden kurtulabilirsem ben de evleneceğim. Ama hiç umut vadeden bir hasta değilim.